گير ، اگر ديدى قدرت به دست آوردن عصاى استدلال و انديشه در تو وجود ندارد ، برو با تزكيهء نفس بينايى واقعى تحصيل نما و آن گاه آن بينايى را پيش رو خود بساز . اگر از عصاى احتياط و استدلال هم محروم گشتهاى ، اقلا عصا كش پيدا كن تا دستت را بگيرد و از روى خود خواهى سر هر راه توقف مكن . گامهاى خود را مانند آدم نابينا بردار كه همواره احتياط مىورزد كه مبادا پايش به سنگ بخورد يا به چاه هاى راه سر نگون شود .
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 243
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٢٤٣