امر حق به موسى عليه السلام كه مرا به دهانى خوان كه بدان دهان گناه نكرده باشى
بهر اين فرمود موسى با خدا
وقت حاجت خواستن اندر دعا
( ( 180 ) ) كاى كليم الله ز من مىجو پناه
با دهانى كه نكردى تو گناه
( ( 181 ) ) گفت موسى من ندارم آن دهان
گفت ما را از دهان غير خوان
( ( 182 ) ) از دهان غير كى كردى گناه ؟
از دهان غير بر خوان كاى إله
( ( 183 ) ) آن چنان كن كه دهانها مر تو را
در شب و در روزها آرد دعا
( ( 184 ) ) آن دهانى كه نكردستى گناه
آن دهان غير باشد عذر خواه
( ( 185 ) ) يا دهان خويشتن را پاك كن
روح خود را چابك و چالاك كن
( ( 186 ) ) ذكر حق پاك است چون پاكى رسيد
رخت بر بندد برون آيد پليد
( ( 187 ) ) مىگريزد ضدها از ضدها
شب گريزد چون بر افروزد ضيا
( ( 188 ) ) چون بر آمد نام پاك اندر دهان
نه پليدى ماند و نى آن دهان
آيه
« أَلا بِذِكْرِ الله تَطْمَئِنُّ اَلْقُلُوبُ 13 : 28 . » ( 1 ) ( بدانيد كه با ياد خدا دلها آرامش پيدا مىكند . )
روايت
« عن النَّبىّ صلى الله عليه و آله ادعوا لله بألسنة ما عصيتموه بها . قالوا يا رسول الله و من لنا بتلك الالسنه ؟ قال يدعو بعضكم لبعض ، لأنك ما عصيت بلسانه و هو ما عصى بلسانك . » ( 2 )
هامش
( 1 ) سوره الرعد ، آيهء 28 . .
( 2 ) روايت در كتب حديث نقل شده است . مراجعه شود به تفسير فخر رازى ، ج 1 ، ص 136 . .