تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 155

مساهمون:

ص١٥٥

« لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ اَلْيَوْمَ حَدِيدٌ 50 : 22 . » ( 1 ) ( تو از اين وضع شگفت انگيز [ نمودار شدن واقعيات ] در غفلت غوطه ور بودى ، اكنون پرده را از مقابل ديده گانت برداشتيم ، چشمان تو امروز تيز بين است ) . توضيح - آيهء فوق را جلال الدين بهنگام احتضار تفسير مىكند ، ولى با ملاحظهء آيات مربوطه مقصود از « اليوم » روز رستاخيز است كه وسايل درك و حواس انسانى محدوديت ناشى از قوانين طبيعت را از دست مىدهد و با خود واقعيات روبه رو مىگردد . « كَلَّا لا تُطِعْه وَاُسْجُدْ وَاِقْتَرِبْ 96 : 19 . » ( 2 ) ( هرگز آن تكذيب كننده را پيروى مكن ، براى سجده پيشانى به خاك بساى و به خدا تقرب بجوى . )

( ( 108 ) ) هان كه بوياي دهانتان خالق است كى برد جان غير آن كاو صادق است

« دردا كه راز پنهان خواهد شد آشكارا »

ما انسانها اين قدرت را داريم كه آشكارترين نمودهاى زندگى طبيعى و روانى خود را در زير پرده هاى ضخم خود طبيعى بپوشانيم ، حتى بالاتر از اين ما مىتوانيم طبيعت اصلى خودمان را هم از خود و از ديگران مخفى بسازيم . ناتوانى خود را عمدا بفراموشى بسپاريم ، روى توانايى خود پرده‌اى بكشيم ، كارهاى زشت و پليد خود را آن چنان از انظار پنهان كنيم كه گويى : فرشته‌اى در كالبد انسان آفريده شده‌ايم . نيروى كلانى را كه براى اصلاح خود و جامعه در اختيار داريم با پرده هايى از كامجويىهاى موقت پنهان و ناديده بگيريم . آرى ، ما همهء اين
هامش
( 1 ) سوره ق ، آيهء 22 . .
( 2 ) سوره العلق ، آيهء 19 . .
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 155 | محمد تقي جعفري