تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 102

( آن خداوندى كه آسمانها را بدون ستونى كه بتوانيد به بينيد بلند ساخته و نگه داشته است . ) « فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّه لِلْجَبَلِ جَعَلَه دَكًّا وَخَرَّ مُوسى صَعِقاً 7 : 143 . » ( 1 ) ( وقتى كه خداى [ موسى ] بر كوه جلوه كرد ، آن را متلاشى ساخته با زمين هموار نمود و موسى عليه السلام در حال غش به زمين افتاد ) . « مِنْها خَلَقْناكُمْ وَفِيها نُعِيدُكُمْ وَمِنْها نُخْرِجُكُمْ تارَةً أُخْرى 20 : 55 . » ( 2 ) ( شما را از خاك آفريديم و به خاك بر مىگردانيم سپس دوباره شما را از خاك بيرون مىآوريم ) . « وَاَلْباقِياتُ اَلصَّالِحاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَواباً وَخَيْرٌ أَمَلًا 18 : 46 . . . » ( 3 ) ( باقيات صالحات در نزد خداى تو از جهت پاداش و مورد آرزو بودن بهتر است ) . « فَأَلْقَوْا حِبالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ اَلْغالِبُونَ . فَأَلْقى مُوسى عَصاه فَإِذا هِيَ تَلْقَفُ ما يَأْفِكُونَ 26 : 44 - 45 . » ( 4 ) ( [ ساحران فرعونى ] طنابها و عصاهاى خود را انداختند و گفتند : به عزت فرعون