اين است آن چه مىخواهى . » ( 1 ) [ از كلود سؤال مىشود ] : « - آيا به مسلك خاصى اعتقاد داريد ؟ - نه ، من زحمت اعتقاد به مسلك را بر خود بار نمىكنم ، ولى دو عشق در دل من است و هر عشقى ايمانى است ، پس من صاحب دو ايمانم . - شما خود را بسيار بد بخت نمىدانيد ؟ - نه ، خداوند از لطف خويش در همه جا و حتى در مشقات بر من متجلى مىشود كسى كه مصاحب خدا است چگونه بد بخت است ؟ » ( 2 )

[ رافائل مىگويد ] : « مگر باد ، آوازى را كه بالاى سر ما در ميان اين برگها مىخواند ، ثبت مىكند يا دريا زمزمه هايى را كه در سواحل خود مىكند ، مىنويسد ؟ آن چه به نگارش آيد زيبايى است و آسمانىترين عواطف دل هيچ گاه از آن خارج نمىشود . ميان آن چه حس مىكنيم و تعبيرى كه از آن مىنماييم همان تفاوتى است كه ميان بيست و چهار حرف الفبا و روح وجود دارد . بنا بر اين با اين آلات موسيقى و اين موازين چه مىتوانى كرد ، آيا مىخواهى آهنگى را كه در اين كرات سماوى است در يك نى به نوازش در آورى ؟ » ( 3 ) [ رافائل در بستر مرگ به دوستش مىگويد ] : « امرى كه مرا بيش از هر چيز آزار مىدهد : فكر اين مرغان بىچارهء كوچك