تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 382

مساهمون:

ص٣٨٢
براى بر آورده شدن اين همه آرمانها و آرزوها يك راه بيش وجود ندارد و آن همان راه است كه پيامبران الهى و مصلحين واقعى انسانها پيش نهاد مىكنند . حافظ با بيت گذشته :
آدمى در عالم خاكى نمىآيد به دست عالمى ديگر ببايد ساخت وز نو آدمى
پرده از روى چشمان انسانى بر مىدارد و جلال الدين با بيت مورد تحليل :
( ( 3035 ) ) ز انكه نيم او ز عيبستان بُدست و آن دگر نيمش ز غيبستان بُدست
ماهيت انسانى را نشان مىدهد .
( ( 3037 ) ) عيب كردن ريش را داروى اوست چون شكسته گشت جاى ارحمواست
هر زخمى كه بر كالبد مادى وارد شود ، مقدمهء بهبودى آن از سه عامل ناشى مىگردد : عامل اول - توجه به آن زخم و زيان بخش بودن آن . عامل دوم - نيروى سازمان خود كالبد مادى كه در شرايط معينى به فعاليت مىپردازد كه آن زخم را بهبودى ببخشد . عامل سوم - مرهمها و دواهايى است كه از نظر طبى براى بهبودى زخمها وجود دارد . اين مرهمها هم از حيث تسكين درد و هم از نظر جلوگيرى از سرايت و هم در تسريع التيام اثر مىبخشد ، اين است ، حال جراحتهاى كالبد مادى ما . همچنان بهبودى زخمهاى روحى كه ناشى از انحرافات دينى و اخلاقى و ساير اصول انسانى است ، از سه عامل فوق سرچشمه مىگيرد : عامل اول - توجه به انحراف روحى و زيان بخش بودن آن . تفاوتى كه ميان اثر اين عامل در دو مورد ( زخمهاى مادى و زخمهاى روحى ) به نظر مىرسد ، اين است كه به مجرد توجه به زخم مادى و زيان بخش بودن آن ، خود بهبودى شروع نمىگردد ،