« اَلَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً ما تَرى فِي خَلْقِ اَلرَّحْمنِ مِنْ تَفاوُتٍ فَارْجِعِ اَلْبَصَرَ هَلْ تَرى مِنْ فُطُورٍ . ثُمَّ اِرْجِعِ اَلْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ إِلَيْكَ اَلْبَصَرُ خاسِئاً وَهُوَ حَسِيرٌ » 67 : 3 - 4 . ( 1 ) ( آن خداوند كه هفت آسمان را روى هم آفريد ، تفاوتى ( كه جهان را از نظم ساقط كند ) در آفرينش خداى رحمن نخواهى ديد ، بار ديگر چشم به قلمرو كيهانى بر گردان و دقت كن ، آيا نقص و شكافى در آن خواهى ديد ؟ سپس بار ديگر ديده گانت را به افق پهناور خلقت بر گردان ، چشمان تو خسته و درمانده خواهد برگشت ) .