تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 335

نموديم تا مردم به عدالت قيام كنند ) . جاى ترديد نيست كه ايجاد عدالت فردى و اجتماعى مورد اتفاق كلمهء تمام اديان الهى است . ب - « وَما نُرْسِلُ اَلْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ . » 6 : 48 ( 1 ) ( ما پيامبران را نفرستاديم مگر براى بشارت دادن و تهديد نمودن انسانها ) . اين دو پديده هم كه در حقيقت جنبهء تحريك دارد و از كيفر الهى مىترساند و به پاداش الهى اميدوار مىسازد ، مورد اتفاق نظر تمام اديان مىباشد . ج - « وَما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا الله مُخْلِصِينَ لَه اَلدِّينَ حُنَفاءَ وَيُقِيمُوا اَلصَّلاةَ وَيُؤْتُوا اَلزَّكاةَ وَذلِكَ دِينُ اَلْقَيِّمَةِ . » 98 : 5 ( 2 ) ( آنان مأمور نبودند مگر اين كه خدا را با اخلاص و با اسناد دين به او بپرستند در حالى كه رستگارانند ، نماز بر پا دارند و زكات بدهند ، اين است دين ملت با ارزش [ يا محكم ] ) . در اين آيه سه مسئلهء اساسى تمام اديان باز گو شده است : پرستش خدا از روى اخلاص ، برقرار ساختن رابطه ميان انسان و خدا و تنظيم مسئلهء معاش . گروه سوم - آياتى است كه با صراحت كامل اتحاد هدف پيامبران را بيان مىكند مانند : الف - « آمَنَ اَلرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَيْه مِنْ رَبِّه وَاَلْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِالله وَمَلائِكَتِه وَكُتُبِه وَرُسُلِه لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِه وَقالُوا سَمِعْنا وَأَطَعْنا غُفْرانَكَ رَبَّنا وَإِلَيْكَ اَلْمَصِيرُ . » 2 : 285 ( 3 )