تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 334

گروه اول - توجه به خداى يگانه و پرستش او را اساس دين معرفى مىكند مانند : الف - « ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِه إِلَّا أَسْماءً سَمَّيْتُمُوها أَنْتُمْ وَآباؤُكُمْ ، ما أَنْزَلَ الله بِها مِنْ سُلْطانٍ إِنِ اَلْحُكْمُ إِلَّا لِلَّه أَمَرَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاه ذلِكَ اَلدِّينُ اَلْقَيِّمُ 12 : 40 . . . » ( 1 ) شما آن چه را كه به غير از خدا ، عبادت مىكنيد جز نامهايى كه شما و پدران شما وضع كرده‌ايد چيز ديگرى نيست ، خداوند به آن نامها هيچ گونه سلطه‌اى نفرستاده است ، حكم فقط از آن خدا است ، او دستور داده است كه به جز او چيزى را نپرستيد ، اين است دين با ارزش [ يا دين محكم ] . ب - « قُلْ يا أَهْلَ اَلْكِتابِ تَعالَوْا إِلى كَلِمَةٍ سَواءٍ بَيْنَنا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا الله وَلا نُشْرِكَ بِه شَيْئاً وَلا يَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً مِنْ دُونِ الله فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اِشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ . » 3 : 64 ( 2 ) بگو : اى اهل كتاب بياييد يك كلمهء مساوى [ يا مورد اتفاق همه ] را بپذيريم ، [ اين كلمه چيست ؟ : ] نپرستيم جز خدا را و هيچ چيز را به او شريك قرار ندهيم ، بعضى از ما بعض ديگر را معبود خود قرار ندهد ، تنها خدا را بپرستيم [ كه شايستهء روبوبيت و معبوديت است ] اگر اهل كتاب باز از اين دعوت روىگردان شوند ، بگوييد : شما شاهد باشيد كه ما اسلام را پذيرفته‌ايم ) . گروه دوم - آياتى است كه بعضى ديگر از مشتركات را به عنوان هدف رسالت پيامبران مطرح مىكند ، مانند : الف - « لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَأَنْزَلْنا مَعَهُمُ اَلْكِتابَ وَاَلْمِيزانَ لِيَقُومَ اَلنَّاسُ بِالْقِسْطِ 57 : 25 . . . » ( 3 ) ( البته ما پيامبران خود را فرستاده‌ايم و همراه آنان كتاب و وسيله سنجش نازل