اين شخص چهارم در بارهء خود از روى حقيقت با شما سخن مىگويد : در صورتى كه سه نفر اولى هر چه مىگفتند مربوط به كالبد و آثار و نشانه هاى حقيقت با خود شما صحبت مىكردند .
اگر بخواهيم اين اصل را كه كاملًا صحيح است به مضمون بيت مورد نقد و تحليل تطبيق كنيم ، بايستى با دقت كامل اين كار را انجام بدهيم ، زيرا درست است كه :
جمعى ز كتاب و سخنت مىجويند
جمعى ز گل و نسترنت مىجويند
آسوده جماعتى كه دل از همه چيز
بر تافته از خويشتنت مىجويند
نيز چنان كه در دعاى عرفه از حسين بن على عليه السلام منقول است كه در نيايش خود مىگويد :
« الهى ترددى فى الاثار يوجب بعد المزار . . » .
( پروردگارا تردد و نظاره در آثار صنع تو آن حقيقت را كه بايستى به لقا و ديدارش موفق شوم از من دور مىسازد ) .
ولى اين نكته را هم نبايستى فراموش كنيم كه ذات پاك ربوبى نه قابل درك است و نه قابل وصول ، بلكه آن اندازه مىتوانيم تكامل پيدا كنيم كه از قلمرو مصنوعات و آثارش بالاتر رفته و به حوزهء بارگاه ربوبىاش وارد شويم ، آن جا است كه از نعمت عظماى آزادى حقيقى و لقاء اللَّه بهره مند مىگرديم و از نشان و جلوگاه صفات او بىنياز مىشويم .