تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 276

2 - « اصبغ بن نباته عن امير المؤمنين عليه السلام : قال أيما وال احتجب عن حوائج الناس احتجب الله عنه يوم القيامة و عن حوائجه و ان اخذ هديه كان غلولا و ان اخذ رشوه فهو شرك . » ( 1 ) ( اصبغ بن نباته از امير المؤمنين عليه السلام روايت مىكند كه هر حاكم كه خود را از احتياجات مردم پوشيده بدارد ، خداوند در روز قيامت او و احتياجاتش را از خود پوشيده و نگاه مىدارد ، اگر حاكم هديه‌اى را بپذيرد زنجيرى به گردن او است و اگر رشوه بگيرد ، شرك ورزيده است ) . 3 - « عمار بن مروان از امام نقل مىكند : . . . و السحت انواع كثيرة منها ما اصيبت من اعمال الولاة الظلمة و منها اجور القضاة و اجور الفواحش و ثمن الخمر و النبيذ المسكر و الربا بعد البينه ، و اما الرشاء فى الاحكام يا عمار فهو كفر باللَّه العظيم . » ( 2 ) ( عمار بن مروان از امام نقل مىكند . . . سحت ( بدترين حرامها ) انواعى دارد ، از آن جمله : چيزى كه از اعمال حاكمهاى ظلم به دست بيايد ، مزدهايى كه قضات و فاحشه ها مىگيرند ، پولى كه در مقابل شراب و آب جو مسكر و ربا پس از اقامهء دليل گرفته مىشود ، اما رشوت در احكام كفر به خداى بزرگ است ) . 4 - « يوسف بن جابر » « لعن رسول الله صلى الله عليه و آله من نظر الى فرج امرأة لا تحل له و رجلا خان اخاه فى امرأته و رجلا احتاج الناس لفقهه فسألهم الرشوة » ( پيامبر اكرم عده‌اى را لعنت كرده است : كسى كه به اعضاى تناسلى زن بيگانه نگاه كند ، مردى كه به مرد ديگر در بارهء زنش خيانت كند و مردى كه مردم به فقه او نيازمند باشند ، او از آنها رشوه مطالبه كند .