تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 168

كسانى از شما عمل نيكوتر انجام مىدهند ) . آيهء ديگرى است كه مىگويد : رنگرزى خداوندى بهترين رنگرزىها است : « صِبْغَةَ الله وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ الله صِبْغَةً وَنَحْنُ لَه عابِدُونَ . » 2 : 138 ( 1 ) ( رنگرزى خدايى و كيست كه بهتر از خداوند رنگرزى نمايد و ما پرستندگان او هستيم ) . ولى با نظر به دو آيهء قبلى مقصود از كلمهء صبغه عقايد و دستورات خداوندى است ، زيرا در دو آيهء قبلى مىگويد : « بگوييد : ما به خدا و آن چه كه به ما و ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط و موسى و عيسى و ساير پيامبران از خداوند نازل شده است ايمان آورده‌ايم و ما ميان هيچ يك از آن پيامبران تفاوت نمىگذاريم و به او اسلام آورده‌ايم و اگر آنان هم به آن چه كه شما ايمان آورده‌ايد عقيده مند شوند ، هدايت شده‌اند و اگر روىگردان شوند در ميان آنها شكاف خواهد بود ، خداوند تو را در مقابل آنان كفايت خواهد بود ، خداوند تو را در مقابل آنان كفايت خواهد كرد ، او شنوا و دانا است » . پس از اين دو آيه ، آيهء مورد بحث آمده است و اشاره به اين است كه يهود و نصارى مىگفتند : ما با اين عقايد و دستوراتى كه داريم از آن جمله غسل تعميد پاك مىشويم ، خداوند در پاسخ آنها مىفرمايد : پاك ساختن از آن خدا است و كيست كه بتواند بهتر از خدا آدمى را تطهير نمايد و الا زيبايى با دو آيه قبلى هيچ مناسبتى ندارد . آيات ديگرى وجود دارد كه كلمهء زينت در آنها به كار رفته ، از قبيل : « إِنَّا جَعَلْنا ما عَلَى اَلأَرْضِ زِينَةً لَها لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا . » 18 : 7 ( 2 ) ( ما آن چه را كه در روى زمين است براى آن زمين زينت قرار داديم تا انسانها