تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 152

32 - « قانون تقريباً با حق و عدالت منافات دارد . مجازات در يك طرف و انسان در طرف ديگر قرار دارند . فيلسوفان اعتراض مىكنند ، ولى ساليان دراز بايد بگذرد تا قضاوت بشر به پايهء قضاوت واقعى برسد . » ( 1 ) 33 - « ماتيو كشيش و ست منستر باد در گلو انداخته و مىگويد : قوانين ساكسونها بسيار رحيمانه و نرم است ، آنها كسى را به اعدام محكوم نمىكنند . سپس مىگويد : فقط به بريدن بينى ، كندن چشم و اعضاء تناسلى قناعت مىكنند . » ( 2 ) 34 - « شريف و داديار به دنبال هم صحبت مىكردند ، هماهنگى صداى اين دو بسيار ملامت انگيز بود . نواى شوم يكى به صداى منحوس ديگرى پاسخ مىداد ، گويى واعظ و پا منبرى خوان به عبادت وحشيانهء قانون درنده مشغولند . » ( 3 ) 35 - مدتى وقت لازم است كه تا غريق بر روى آب بيايد . جوين پلين غرق حيرت شده بود . فوراً نمىتوان در ميان مجهولات جاى پا محكم كرد . افكار و انديشه ها نيز چون ارتشها مواجه با شكست مىشوند . صف آرايى مجدد كار آسانى نيست . » ( 4 ) 36 - « خدا چون بازو ، تصادف قلاب سنگ و بشر قلوهء سنگ است ، اگر مىتوانيد هنگام پرتاب شدن مقاومت نماييد » ( 5 ) 37 - « در سياست غنچه‌اى زيادى قبل از شكفتن پژمرده مىشوند . » ( 6 ) 38 - « تصادف بر وجدان پاك شبيخون مىزد . » ( 7 ) 39 - « حوادث در هر سمت منعكس مىشوند . سنگى زير آب بياندازيد و