تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 748

« وَظَلَّلْنا عَلَيْكُمُ اَلْغَمامَ وَأَنْزَلْنا عَلَيْكُمُ اَلْمَنَّ وَاَلسَّلْوى كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَما ظَلَمُونا وَلكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ . » 2 : 57 ( 1 ) ( به وسيلهء ابر [ بر شما بنى اسرائيل ] سايه انداختيم ، من و سلوى براى شما فرستاديم [ تفسير من و سلوى در مباحث قبلى بيان شده است ] بخوريد از مواد پاكيزه اى كه به شما روزى كرديم ، آنان به ما ظلم نكردند ، بلكه به خودشان ستم نمودند ) . « . . . فَقُلْنَا اِضْرِبْ بِعَصاكَ اَلْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْه اِثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً 2 : 60 . . . » ( 2 ) ( به موسى گفتيم : عصايت را به سنگ بزن در نتيجه دوازده چشمه از سنگ فوران نمود ) . « وَاَلضُّحى . وَاَللَّيْلِ إِذا سَجى ما وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَما قَلى . » 93 : 1 - 3 ( 3 ) ( سوگند به روز در هنگام روشنى و سوگند به شب در هنگام گسترده شدنش كه خداوند تو ترا رها نكرده و از تو روى گردان نشده است . )