تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 329

كه مردم را از ظلمات حيوانيت و سقوط در منجلاب خود پرستى و شهوات بيرون كشيده و در عالم نور غوطه ورشان سازند ، اينان براى ايجاد ايمان به خدا مبعوث شده‌اند و نتيجهء ايمان نجات از تاريكىهاى ماده و شهوات و خود پرستى است . خداوند مىفرمايد : « الله وَلِيُّ اَلَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ اَلظُّلُماتِ إِلَى اَلنُّورِ 2 : 257 . . . » ( 1 ) ( خداوند ولى كسانى است كه ايمان آورده‌اند ، خداوند آنان را از ظلمات خارج ساخته به نور وارد مىكند ) . « . . . وَيُخْرِجُهُمْ مِنَ اَلظُّلُماتِ إِلَى اَلنُّورِ بِإِذْنِه 5 : 16 . . . » ( 2 ) ( و آنان را با اذن خدا از ظلمات خارج ساخته و به نور وارد مىكند ) . « كِتابٌ أَنْزَلْناه إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ اَلنَّاسَ مِنَ اَلظُّلُماتِ إِلَى اَلنُّورِ . » 14 : 1 ( 3 ) ( كتابى است به تو نازل كرده‌ايم كه مرد مرا از ظلمات بيرون آورده در نور غوطه ورشان بسازى ) . « وَلَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ اَلظُّلُماتِ إِلَى اَلنُّورِ . » 14 : 5 ( 4 ) ( موسى را با آيات خود فرستاديم [ و دستور داديم ] كه قوم خود را از ظلمات خارج كرده و به نور وارد بساز ) . اين مطلب مسلم است كه هيچ نورى واقعىتر و پايدارتر از نور الهى نيست ، اين نور الهى است كه مرجع و مصير و منتها إليه و موضوع ملاقات انسان با خدا است .