تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 85

مزبور فرو مىرود ، بلكه از كلمهء « وجدها » كه به معناى گمان كردن و دريافتن است استفاده مىشود كه ذو القرنين چنين گمان كرد ، يعنى آفتاب براى او چنان نمودار مىگشت كه گويى در چشمهء مزبور فرو مىرود با ملاحظهء اين كه اگر در افق دورى بايستيم و دريا را كه با فاصلهء زيادى از ما قرار گرفته است تماشا كنيم مانند چشمه‌اى به ما نمايان خواهد گشت . « وَاُضْمُمْ يَدَكَ إِلى جَناحِكَ تَخْرُجْ بَيْضاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ آيَةً أُخْرى . » 20 : 22 ( 1 ) ( دست خود را بگريبانت بچسبان « يا در گريبانت ببر » دست تو با نور سفيدى بدون ناراحتى بيرون خواهد آمد ، اين هم آيهء ديگرى است ) . « وَلَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ وَحَمَلْناهُمْ فِي اَلْبَرِّ وَاَلْبَحْرِ وَرَزَقْناهُمْ مِنَ اَلطَّيِّباتِ وَفَضَّلْناهُمْ عَلى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضِيلًا . » 17 : 70 ( 2 ) ( ما فرزندان آدم را تكريم نموده آنها را در خشكى و دريا به حركت در آورديم و از مواد پاكيزه به آنها روزى كرديم و آنان را به عدهء زيادى از مخلوقات خويش برترى داديم ) . « لَيْسَ عَلَى اَلأَعْمى حَرَجٌ وَلا عَلَى اَلأَعْرَجِ حَرَجٌ وَلا عَلَى اَلْمَرِيضِ حَرَجٌ 24 : 61 . . . » ( 3 ) ( حرجى بر نابينا نيست و حرجى بر آدم لنگ نيست و بيمار را حرج نيست ) . « . . . وَاَلطَّيِّباتُ لِلطَّيِّبِينَ وَاَلطَّيِّبُونَ لِلطَّيِّباتِ 24 : 26 . . . » ( 4 ) ( زنان پاكيزه براى مردان پاكيزه و مردان پاكيزه براى زنان پاكيزه مىباشند ) . « فَأَجاءَهَا اَلْمَخاضُ إِلى جِذْعِ اَلنَّخْلَةِ قالَتْ يا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هذا وَكُنْتُ نَسْياً مَنْسِيًّا . » 19 : 23 ( 5 )