( ( 1388 ) ) هين منه تو شور خود اى شوره خاك
پهلوى شور خداوندان پاك
آشوب و اختلال روانى خود را با شور و هيجان روحانى مردان خدا مقايسه مكن
در مباحث گذشته مشروحاً بيان كرديم كه چگونه براى انسانها ( من ) هاى متعدد طولى و عرضى وجود دارد و نيز بيان كرديم كه همين ( من ) ها در انسانها كاملًا مختلف است .
در نتيجه بايستى بپذيريم كه آثار و فعاليتهاى مطابق هويت ( من ) گوناگون مىباشد . لذايذ و آلام و عواطف و احساسات ، آرامش خاطر و شور و هيجانها ، با خود براز و نياز پرداختنها ، درك زيبايىها ، ارزيابىها در باره انديشه ها . . . و همه اين پديده ها رنگ آميزى و شكل پذيرى خود را از ( من ) مىگيرند .
به همين جهت است كه آرامش خاطر يك فرد احمق را با آرامش خاطر يك خردمند متفكر نمىتوان مقايسه نمود .
شورش درونى عابس بن ابى شبيب شاكرى در عاشوراى دشت نينوا او را برهنه به طرف شمشيرهاى بران و تيرهاى نافذ روانه ساخت ، اين شورش عشق حسينى كه سرتاسر وجود او را شعله ور ساخته بود ، چگونه مىتواند با اختلال روانى يك فرد معمولى كه باعث برهنه شدن اومىگردد قابل مقايسه بوده باشد ؟