اين اصل بسيار روشن است كه در علوم طبيعى به نام اصل كارنو معروف است : « فرض مىكنم يك نفر با چشم بسته در ميان دو سبد قرار بگيرد كه يكى از اين سبدها مثلًا سبد سمت راست داراى صد گلولهء سفيد رنگ و سبد ديگر ( سمت چپ ) داراى صد گلولهء قرمز باشد ، حال اگر اين شخص چند مرتبه به طور اتفاقى يك گلوله از سبد سمت راست را برداشته و در سبد سمت چپ بگذارد و اين عمل را چندين بار انجام دهد ، يعنى مرتباً از يك سبد برداشته و در سبد ديگرى گذارد ، تئورى ثابت و تجربه تاييد مىنمايد كه پس از مدت زمانى تقريباً به يك نسبت از هر دو نوع گلوله در هر دو سبد وجود خواهد داشت و از آن لحظه به بعد شخص مزبور با چشم بسته اين عمل را تا هر مدت ادامه دهد نسبت گلوها از لحاظ رنگ در دو سبد به طور محسوس تغيير نخواهد كرد ، هرگز پديده ( فنومن ) به صورت سابق خود تجديد نخواهد شد ، به عبارت اخرى پديده ( فنومن ) به قهقرا بر نخواهد گشت يا به بيان ديگر هرگز تمام گلوله هاى قرمز در يك سبد واحد و تمام گلوله هاى سفيد در سبد واحد ديگر قرار نخواهند گرفت . » ( 1 ) اين مثال براى تصوير اصل كارنو قطعى به نظر نمىرسد ، يعنى نمىتواند اثبات كند كه هيچ رويدادى دو بار تكرار نخواهد شد ، زيرا ، از آن جهت كه گلوله هاى هر يك از دو سبد محدود است و مسئلهء تغيير مكان گلوله ها در يك سيستم بسته انجام