تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 468

« وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ اَلْمُرْسَلِينَ . إِذْ أَبَقَ إِلَى اَلْفُلْكِ اَلْمَشْحُونِ . فَساهَمَ فَكانَ مِنَ اَلْمُدْحَضِينَ . فَالْتَقَمَه اَلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ . » 37 : 139 - 142 ( 1 ) ( البته يونس از پيامبران بود [ از ترس نزول عذاب ] فرار كرده رو به كشتى برد كه پر از جمعيت بود . او در آن كشتى [ مورد اصابت قرعه گشت ] كه به دريا انداخته شود . ماهى او را بلعيد در حالى كه [ به جهت فرار از قوم خود ] سزاوار ملامت و سرزنش بود ) . « وَأَيُّوبَ إِذْ نادى رَبَّه أَنِّي مَسَّنِيَ اَلضُّرُّ وَأَنْتَ أَرْحَمُ اَلرَّاحِمِينَ . فَاسْتَجَبْنا لَه فَكَشَفْنا ما بِه مِنْ ضُرٍّ وَآتَيْناه أَهْلَه وَمِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنا وَذِكْرى لِلْعابِدِينَ . » 21 : 83 - 84 ( 2 ) ( هنگامى كه خدايش را خواند و گفت : [ اى خدا ] ضرر و بلا مرا فرا گرفته است ، تو ارحم الراحمينى . دعاى او را اجابت نموده ضرر او را بر طرف ساختيم و تمامى خاندان [ و اموالش را كه از او بر كنار كرده بوديم ] به اضافهء مثل آنها به ايوب داديم ، اين عنايت رحمتى از ما [ در بارهء ايوب ] و ياد آورى در بارهء پارسايان بوده است ) . « إِذْ قالَ الله يا عِيسى إِنِّي مُتَوَفِّيكَ وَرافِعُكَ إِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ اَلَّذِينَ كَفَرُوا وَجاعِلُ اَلَّذِينَ اِتَّبَعُوكَ فَوْقَ اَلَّذِينَ كَفَرُوا إِلى يَوْمِ اَلْقِيمَةِ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيما كُنْتُمْ فِيه تَخْتَلِفُونَ . » 3 : 55 ( 3 ) ( هنگامى كه خدا گفت : اى عيسى من مىگيرم و به سوى خود بلند مىكنم و تو را از كسانى كه كفر ورزيده‌اند پاك مىكنم [ جدا مىكنم ] و تا روز رستاخيز آنها را كه از تو پيروى كرده‌اند ما فوق آنان قرار خواهيم داد كه كفر ورزيده‌اند ، سپس باز گشت شما به سوى من است ، در آن چه كه اختلاف داشته‌ايد حكم خواهم كرد ) . « اِقْتَرَبَتِ اَلسَّاعَةُ وَاِنْشَقَّ اَلْقَمَرُ . » 54 : 1 ( 4 ) ( ساعت موعود نزديك شده و ماه از هم شكافت . )