[ باز در اين مورد مىبينيم جلال الدين يك حالت روانى و تركيبى بسيار عالى پيدا مىكند و نمىگذارد احساس نقص و ناتوانى ما را به پرتگاه يأس و نوميدى ساقط كند ، مىگويد :
ور تو اندر نگذرى اكرام حق
بگذراند مر تو را از نه طبق
در اوايل مثنوى هم با چنين تحريك روحانى گفته است : بيا اين كثرات محسوس ماده را بگداز و آب كن و الا :
گر تو نگدازى عنايتهاى او
خود گدازد اى دلم مولاى او