( ( 3912 ) ) آن به نسبت با كمال تو رواست
ملك و اقبال و غناها مر تو راست
( ( 3913 ) ) كه تو پاكى از خطر ور نيستى
نيستان را موجد و مغنيستى
( ( 3914 ) ) آن كه رويانيد تاند سوختن
وان كه بدريده است داند دوختن
( ( 3915 ) ) مىبسوزد هر خزان مر باغ را
باز روياند گل سباغ را
( ( 3916 ) ) كاى بسوزيده برون آ تازه شو
بار ديگر خوب و خوش آواز شو
( ( 3917 ) ) چشم نرگس كور شد بازش بساخت
حلق نى ببريد و بازش خود نواخت
( ( 3918 ) ) ما چو مصنوعيم و صانع نيستيم
جز زبون و جز كه قانع نيستيم
( ( 3919 ) ) ما همه نفسى و نفسى مىزنيم
گر نخواهى ما همه اهريمنيم
( ( 3920 ) ) ز ان ز اهريمن رهيدستيم ما
كه خريدى جان ما را از عمى
( ( 3921 ) ) تو عصا كش هر كه را كه زندگيست
بىعصا و بىعصا كش كور چيست ؟
( ( 3922 ) ) غير تو هر چه خوش است و ناخوش است
آدمى سوز است و عين آتش است
( ( 3923 ) ) هر كه را آتش پناه و پشت شد
هم مجوسى گشت و هم زردشت شد
( ( 3924 ) ) كل شيئى ما خلا الله باطل
ان فضل الله غيم هاطل
( ( 3925 ) ) باز رو سوى على و خونيش
و ان كرم با خونى و افزونيش
آيه
« رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا وَهَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ اَلْوَهَّابُ . » 3 : 8 ( 1 ) ( اى پروردگار ما پس از آن كه قلب ما را هدايت فرمودى ، آن را ملغزان ، رحمتى از نزد خود به ما عطا فرماى كه تو بسيار بخشايندهاى ) . « اِهْدِنَا اَلصِّراطَ اَلْمُسْتَقِيمَ . » 1 : 6 ( 2 ) ( ما را به راه راست هدايت فرماى « يا در راه راست ثابت قدم فرماى . » )
هامش
( 1 ) سوره آل عمران ، آيهء 8 . .
( 2 ) سوره الفاتحة ، آيهء 5 . .