« ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ الله عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ . » 2 : 106 ( 1 ) ( آيه‌اى را نسخ يا از ياد مردم نمىبريم ، مگر اين كه بهتر از آن يا مثل آن را براى مردم مىآوريم مگر نمىدانى خداوند به هر چيز تواناست ) . « وَلا تَحْسَبَنَّ اَلَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ الله أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ . فَرِحِينَ بِما آتاهُمُ الله مِنْ فَضْلِه وَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ . » 3 : 169 - 170 ( 2 ) ( گمان مبر آنان كه در راه خدا كشته شده‌اند نيست و نابود گشته‌اند ، آنان در نزد خدا زندگانند و روزى مىخورند . به آن چه كه خداوند بر آنها از فضل خود عطا فرموده خوشحالاند و به آنان كه هنوز به آنها لاحق نشده‌اند بشارت مىدهند كه ترس و اندوهى در راه شهادت وجود ندارد ) . « وَلَكُمْ فِي اَلْقِصاصِ حَياةٌ يا أُولِي اَلأَلْبابِ . » 2 : 179 ( 3 ) ( در حكم قصاص براى شما حيات است ) . يعنى قانون قصاص كه مىگويد : بايستى قاتل عمدى را كشت « يا بايستى با رضايت خويشاوندان ذى حق كشته شده خونبهاى او را پرداخت ، يا مىتوانند خويشاوندان ذى حق