تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 770

مساهمون:

ص٧٧٠
باز آ باز آ هر آن چه هستى باز آ گر كافر و گبر و بت پرستى باز آ اين درگه ما درگه نوميدى نيست صد بار اگر توبه شكستى باز آ
به همين علت است كه گناهان را محو ساخته و به جاى آنها براى ما ثواب تثبيت مىكند . از همين لطف خدايى در بارهء ما آدمى زادگان ، شيطان از حسد مىشكافد و دو نيم مىگردد . شيطان همواره مىكوشد تا ما را به ارتكاب گناهان وادار بسازد و به سبب همان گناهان ما را به چاه بىته و ظلمتكدهء دورى از بارگاه خداوندى بيندازد ، ولى هنگامى كه مىبيند خدا به جهت توبه ، همان گناهان را به ثوابها مبدل ساخت ، ساعات نامباركى براى او نمودار مىشود . اى پهلوان بيا ، من در رحمت الهى را به روى تو گشاده‌ام ، تو به روى من آب دهان انداختى ، من تحفهء شگفت انگيزى براى تو آورده‌ام . اكنون كه خداوند گناهكاران را موفق مىدارد و براى آنان راه سعادت ابدى را باز مىكند ، به طور قطع به آنان كه در اين زندگانى از گناهان تبرى مىجويند مقامات عالىتر خواهد بخشيد . براى آنان گنجها و ملكهاى ابدى و پادشاهى حقيقى ، بلكه آن چه كه امروزه نمىتوانيم در ذهن خود تصورش كنيم خواهد بخشيد .