جلال الدين مىگويد :
« معصيت كردى به از هر طاعتى » بايستى با دقت بيشترى مورد توجه قرار بگيرد بلى اين كه مىگويد : « آسمان پيمودهاى در ساعتى » مضمون فوق العاده عالى است ، زيرا - مىخواهد اين نكته را بيان كند كه در انقلابات روانى در حركت از يك نقطه بنقطهء ديگر احتياجى بگذشت زمان ندارد و اين حركت يك انتقال فيزيكى نيست كه جسم متحرك بايستى از نقاط مسير عبور نموده و به مقصد برسد ، بلكه در انقلاب روانى « مبدا حركت » و « مسافت حركت » و « مقصد حركت » يكى بوده و تنها كارى كه بايد انجام بگيرد خود همان انقلاب لحظهاى است در روايت است كه روزى حضرت موسى عليه السلام از خداوند پرسيد كه پروردگارا چگونه به تو برسم جواب شنيد كه « قصدك لى وصلك الى » ( قصد كردن تو مرا همان و رسيدن تو به من همان ) .
در دعاى ابو حمزهء ثمالى هم مىبينيم كه حضرت سجاد عليه السلام مىگويد : خداوندا كسى كه به سوى تو در حركت است مسافت نزديكى دارد .
اما آيهء شريفه كه مىگويد : « گناهان را به ثواب مبدل مىسازد » نمىخواهد بگويد معصيت عين اطاعت بوده است ، بلكه مىگويد اگر انسانى حقيقتاً توبه كند انقلابى در روح او ايجاد مىگردد كه گناهان او مانند معدوم مىشود و عظمت توبه به جاى آنها اطاعت ايجاد مىكند ، لذا با كلمهء تبديل بيان شده است ، نه اين كه گناهان عين اطاعت مىشود .
تفسير ابيات
على بن ابى طالب عليه السلام در پاسخ آن پهلوان مىگويد : من پيكار را براى حق تعالى پذيرفتهام ، من بندهء حقم نه بردهء بدن خاكى . من شير حقم نه شير نقشى كه با باد هوا به حركت در مىآيد .
كردار خارجى من شاهد اين وضع شخصيت من مىباشد . در حقيقت من آن تيغم