« عن ابى عبد الله عليه السلام ان من اوثق عرى الايمان ان تحب فى الله و تبغض فى الله و تعطى فى الله و تمنع فى الله عز و جل . » ( 1 ) ( از محكمترين دستاويز ايمان است كه دوستى و دشمنى و بخشش و خوددارى تو همه براى خدا و در راه خدا باشد ) . « انا معاشر الانبياء أمرنا ان نكلم الناس على قدر عقولهم . » ( 2 ) ( ما گروه پيامبران مأمور شده‌ايم به اندازه عقول مردم با آنها گفتگو كنيم . )

احتمال قوى مىرود كه مصرع اول بيت مورد تفسير اشاره به آيهء شريفهء : « وَقاتِلُوا فِي سَبِيلِ الله اَلَّذِينَ يُقاتِلُونَكُمْ وَلا تَعْتَدُوا . » 2 : 190 ( 3 ) ( در راه خدا با كسانى كه با شما سر جنگ و پيكار دارند بجنگيد و تجاوز » از حق و عدالت « نكنيد ) . بعضى از مردم پاك درون ولى ساده لوح مىگويند خوب بود كه خدا به جاى « و قاتلوا فى سبيل الله . . . » مىگفت : « و قاتلوا فى سبيل الناس « يعنى جنگ و پيكار شما براى اصلاح حال انسانها بوده باشد .