تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 682

كه به آنها روزى كرده‌ايم انفاق مىكنند ) . « اَلَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً ما تَرى فِي خَلْقِ اَلرَّحْمنِ مِنْ تَفاوُتٍ فَارْجِعِ اَلْبَصَرَ هَلْ تَرى مِنْ فُطُورٍ . » 67 : 3 ( 1 ) ( آن خداييست كه هفت آسمان را روى هم آفريد ، آيا در خلقت خداوندى تفاوتى مىبينى ؟ ديده گان خود را بسوى آسمانها بگردان ، آيا در آنها شكافى ( ناهماهنگى ) مىبينى ؟ ) « شَهِدَ الله أَنَّه لا إِله إِلَّا هُوَ وَاَلْمَلائِكَةُ وَأُولُوا اَلْعِلْمِ قائِماً بِالْقِسْطِ لا إِله إِلَّا هُوَ اَلْعَزِيزُ اَلْحَكِيمُ . » 3 : 18 ( 2 ) ( خداوند و فرشتگان و دانايان گواهى مىدهند كه خدايى غير از او وجود ندارد ، خدايى كه قائم به عدالت است ، خدايى غير از او وجود ندارد ، او است عزيز و حكيم ) . « اَلْحَمْدُ لِلَّه فاطِرِ اَلسَّمواتِ وَاَلأَرْضِ جاعِلِ اَلْمَلائِكَةِ رُسُلًا أُولِي أَجْنِحَةٍ مَثْنى وَثُلاثَ وَرُباعَ يَزِيدُ فِي اَلْخَلْقِ ما يَشاءُ إِنَّ الله عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ . » 35 : 1 ( 3 ) ( سپاس خداوند را كه آفرينندهء آسمانها و زمين است و فرشتگان را رسولانى براى رسانيدن وحى و ساير امور ايجاد كرده ، آنان داراى بالهاى دوگانه ، سه گانه و چهارگانه مىباشند ، خداوند در خلقت خود هر چه بخواهد مىفزايد ، خدا به همه چيز توانا است . )