برزخ دو اصطلاح متفاوت دارد : اول - برزخ مدتى است كه انسانها در ميان مرگ و روز رستاخيز به سر مىبرند . دوم - برزخ جهانى ميان بهشت و دوزخ است كه در بعضى از مدارك اسلامى آن را اعراف مىنامند . اما برزخ به اصطلاح اول يعنى جهان پس از مرگ ، بعضى از آيات در ثبوت اين عالم صريح است ، خداوند مىفرمايد : « حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ اَلْمَوْتُ قالَ رَبِّ اِرْجِعُونِ . لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فِيما تَرَكْتُ ، كَلَّا إِنَّها كَلِمَةٌ هُوَ قائِلُها وَمِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ . » 23 : 99 - 100 ( 1 ) ( هنگامى كه مرگ يكى از آنها فرا مىرسد مىگويد : خداوندا ، مرا بر گردانيد تا در آن چه كه از خود گذاشته‌ام عمل نيكو انجام بدهم » به او گفته مىشود « هرگز اين يك كلمه‌اى است كه مىگويد ، » يعنى اگر بر گردد باز مطابق هوى و هوس خود زندگى خواهد كرد « پس از عبور از مرگ ، جهان برزخى وجود دارد كه تا روز رستاخيز در آن جا به زندگى خود ادامه خواهند داد ) . ثبوت جهان برزخ را تجرد روح نيز اثبات مىكند ، زيرا - هنگامى كه اثبات شد كه براى روح نابودى وجود ندارد ، بدون ترديد پس از جدايى از همين كالبد مادى به بقاء خود ادامه خواهد داد .