تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 55

مساهمون:

ص٥٥
تمام اين خواص جسمانى را در خود منعكس مىسازد ، براى اين ميدان پيش و پس ، زيادى و كمى و تساوى ، گذشته و حال و آينده مطرح مىباشد . اين مبحث در آينده بررسى كاملترى خواهد شد .

تفسير ابيات

پيغمبر فرموده است : در روزگار زندگى بكوشيد تا از نفحات و دمهاى جان پرور الهى بهره مند گرديد ، مواظب خود باشيد ، كه نفحه هاى حق به شما روى مىآورد و بدون اين كه متوجه باشيد ، از شما روى مىگرداند و به راه خود مىرود و هر كه استعداد پذيرش داشته باشد او را بهره مند مىسازد . گمان نبريد كه نفحات جان نواز حق قابل تكرار نيست ، زيرا لطف عميم او مقتضى است كه گه گاهى به اضافه لطف عمومىاش ارواح ما را بنوازد و اين لطف از انسانها بريده نمىشود . خاصيت اين نفحات الهى آن چنان است كه ماهيت آتش كه خاصيت احتراق دارد تبديل به عامل خاموشى آتش مىگردد . اين نفحات مىتواند جانهاى مرده را به حركت در آورد . همچنين طبيعت آتشين گروهى كه طبع آتشين دارند با وزش اين نسيم الهى خاموش مىگردد . مردگان از رايحهء ابديت اين نسيمها قباى وجود مىپوشند . اين تازگى و حركتى را كه نسيم الهى ايجاد مىكند از تازگىها و جنبشهاى معمولى طبيعى نيست . عظمت اين نسيم چنان است كه اگر لحظه‌اى در آسمانها و زمينها خود را بنماياند ، اين جهان با اين گسترش در مقابل عظمت آن قطره‌اى بيش نخواهد بود . تو اگر مىخواهى عظمت اين دم را بدانى ، به ياد بياور امانتى را كه خداوند به زمين و آسمانها عرضه نمود ، همهء آنها از بيم آن شانه خالى كردند ، اين آسمان با عظمت و اين زمين پهناور از حمل چنين امانت امتناع ورزيدند ، ولى انسان خود را براى