در مورد ديگر مىفرمايد : ( « براى كسانى كه در اين دنيا احسان كرده‌اند » يا كارهاى نيكو انجام داده‌اند پاداش نيكويى وجود دارد و زمين خدا پهناور است ) . از اين سه آيه هر يك به مناسبتى مىتواند با مقصود جلال الدين در ابيات مورد تفسير تطبيق شود . « وَتَحْسَبُهُمْ أَيْقاظاً وَهُمْ رُقُودٌ وَنُقَلِّبُهُمْ ذاتَ اَلْيَمِينِ وَذاتَ اَلشِّمالِ 18 : 18 . . . » ( 1 ) ( گمان مىكنى آنان بيدارند در صورتى كه آنها به خواب رفته‌اند ، ما آنها را به راست و چپ بر مىگردانيم ) . « بَلى مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَه لِلَّه وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَه أَجْرُه عِنْدَ رَبِّه وَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ . » 2 : 112 ( 2 ) ( آرى كسى كه روى خود را به سوى خدا بر گرداند « يا موجوديت خود را در حالى كه نيكو كار است به خدا تسليم كند » پاداش او در نزد خدا است ، براى آنان ترس و اندوهى وجود ندارد ) . در قرآن در 14 مورد با بيانات مختلف از كسانى كه در اين زندگانى با ايمان و اعمال صالحه رفتار مىكنند ، ترس و اندوه را نفى كرده است .