« وَلَقَدْ جِئْتُمُونا فُرادى كَما خَلَقْناكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَتَرَكْتُمْ ما خَوَّلْناكُمْ وَراءَ ظُهُورِكُمْ 6 : 94 . . . » ( 1 ) ( در چنين روزى تنها به پيشگاه ما آمده‌ايد ، همچنان كه براى اولين بار شما را آفريديم . امروز آن چه را كه به شما داده بوديم پشت سر گذاشته‌ايم ) . « إِنَّ اَلْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ . آخِذِينَ ما آتاهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ كانُوا قَبْلَ ذلِكَ مُحْسِنِينَ . كانُوا قَلِيلًا مِنَ اَللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ . وَبِالأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ . » 51 : 15 - 18 ( 2 ) ( انسانهاى با تقوى در باغها و چشمه سارهاى بهشتى جاى مىگيرند ، آنان آن چه را كه خدا بر آنها داده است گرفته‌اند ، آنان اندكى از شب را به خواب مىرفتند و در سحرگاهان به خداى خويش استغفار مىكردند ) . « يا عِبادِيَ اَلَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِي واسِعَةٌ فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ . » 29 : 56 ( 3 ) ( اى بندگان من كه ايمان آورده‌ايد زمين من بسيار وسيع است ، به من عبادت كنيد ) . در آيه ديگر چنين است كه : ( كسانى را كه فرشتگان در حالى كه به خود ستم روا داشته‌اند در مىيابند ، با آنان مىگويند : شما در چه حال بوديد ؟ مىگويند : ما در زمين از بىنوايان بوديم ، مىگويند : مگر زمين خدا پهناور نبود كه در نقاط گوناگون آن مهاجرت كنيد و تن به ستم ندهيد ؟ )