آيه
« وَقَدْ كَفَرُوا بِه مِنْ قَبْلُ وَيَقْذِفُونَ بِالْغَيْبِ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ . وَحِيلَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ ما يَشْتَهُونَ » 34 : 53 - 54 ( 1 ) ( آنان پيش از اين كفر ورزيدند و از دور دست با گمانهاى بىپايه در بارهء انكار مسائل غيبى سخنها گفتند و در نتيجه ميان آنها و خواسته هاى آنها مانعى ايجاد شد . )
( ( 2802 ) ) چون كه جزوى عاشق جزوى شود
زود معشوقش به كل خود رود
احساس اين معنى تلخ است كه معشوق نمونهاى از يك حقيقت كلى باشد ولى عاشق آن را خود معشوق حقيقى بپندارد ، آن گاه معشوق به حقيقت خود به پيوندد و عاشق محروم بماند
اگر در زندگانى چيزهايى كه ما را به خود جلب مىكنند « و گاهى اين جلب شدن به صورت عشق در مىآيد » تنها زيبايىهايى بودند كه جلوه مىكردند و از بين مىرفتند آن چنان تلخ و دردناك نبود - زيرا انسان آگاه از اول مىداند كه :
هر صورت دل كش كه تو را روى نمود
خواهد فلكش ز دور چشم تو ربود
و به اندازهء ارزش و دوام واقعيت آن شىء محبوب شخصيت خود را مستهلك مىكرد اشكالى نداشت ، ولى جريان عشق و علاقهء انسانى به اشياء چنين نيست ، بلكه زيبايىها و مزاياى جهان هستى همانند امواج هستند كه حركت مىكنند و ما را به خود جلب مىكنند و سپس از ما دور مىشوند يا ما از آنها دور مىشويم و گمان مىكنيم كه اين امواج از بين رفتند ، در صورتى كه اين امواج در خود درياى عظمت زيبايى فرو رفتهاند بدون اين كه معدوم شوند .
هامش
( 1 ) سوره سباء ، آيهء 53 و 54 . .