تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 29

مساهمون:

ص٢٩
مردگان هنگامى كه صداى اسرافيل را بشنوند يا هنگامى كه نغمهء اولياء الله را گوش فرا دهند سر از خاك سياه مردگان برداشته ، مىگويند :
( ( 1933 ) ) ما بمرديم و به كلى كاستيم بانگ حق آمد همه برخاستيم
تو مىگويى ، چگونه مىشود كه بانگ الهى با اين كه زير پرده ها پنهان است ، انسانها بشنوند ؟ آرى صداى الهى را زير پرده ها مىتوان شنيد ، آن چنان كه راز الهى در درون مريم القاء شد و عيسى عليه السلام را حمل نمود . بياييد اى انسانهايى كه فنا و نابودى شما را در زير پوست طبيعت مخفى ساخته است ، بياييد از عدم به سوى وجود بگرائيد آيا صداى الهى را نمىشنويد ؟ اين صداها كه از رهبران راه حق و حقيقت بر مىآيد مربوط به خود آنها نيست بلكه :
( ( 1936 ) ) مطلق اين آوازها از شه بود گر چه از حلقوم عبد الله بود
مگر خداوند نفرموده است كه « اى بندهء من حقيقتاً در اطاعت من بكوش تا تو را نمونه‌اى از خود نمايم ؟ »