تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 312

مساهمون:

ص٣١٢
مىخواند و مىگويد : به سوى ما بياييد - زيرا چنان كه جويندگان در طلب هدف هستند هدفها نيز در جستجوى جويندگان مىباشند ، چنان كه توبه خود رابطه‌اى ميان انسان و خدا است كه مىگويد : اى انسانها بياييد و به سوى خداى خود باز گشت كنيد . همچنان كه خوبان نيز در دنيا آيينه مىخواهند كه جمال خود را تماشا كنند . در حقيقت تمام اوصاف عاليهء انسانى مىخواهد انعكاس خود را در جهان هستى ببيند . آيينه نشان دهندهء زيبايى زيبايان است و جامعهء خوشبخت نشان دهندهء شخصيت افراد آن جامعه است . از آن جا كه مستمندان مانند آيينه روحيهء عطا و بخشش شما را منعكس مىكنند لذا روى اين آيينه پاك و روشن دم نزنيد و آن را تيره و تار نكنيد ، چنان كه خداوند به پيامبر عزيزش دستور مىدهد كه به مستمندان بىنوا بانگ مزن و آنها را محروم باز مگردان . پس موجودات قابل در حقيقت مطابق مشيت خداوندى آيينهء خود حقاند و از آن جهت كه با حق و حقيقتاند خود بهره‌اى از جود مطلق دارند . اين مطلب را جبران خليل با بيان بسيار شيوا و ادبى در جملات گذشته بيان كرده است . كسى كه نه جنبهء فعاليت و نه جنبهء قابليت در اين جهان دارد در حقيقت او زنده نيست بلكه مردهء متحركى ميان زندگان است .