صورت است كه تو مىتوانى اجر مال بىكران از خدا دريافت نمايى .
مشركين مكه هم براى مبارزه با پيغمبر شترها را قربانى كرده ، آنها را انفاق مىكردند ، ولى نظر آنان شكست دادن به قيام پيغمبر بوده است نه خالصا لوجه الله الكريم .
بسيار خوب ، دستورات حق را در بارهء انفاق مال و يا ساير دستورات از كه بايد شنيد ؟ بايستى اوامر الهى را از مردان حق بشنوى ، نه از هر كس كه خود را بكسوت رهبرى در آورده است .
مانند آن غلام كه بدون دريافت دستور از امير خود پولها را به ياغيگران كشور انفاق مىكرد ، مال امير بدشمنان امير مىرسيد و آنها را تقويت مىنمود .
شگفتآورتر اين كه اين غلام نادان اين انفاق ظالمانه را عين عدالت مىپنداشت ، در صورتى كه عدالت به اين ياغيگران در نزد شاه غير از رو سياهى و دو رويى چيزى نتيجه نمىدهد ، چنان كه خداوند در قرآن غافلان مشركين را تهديد فرموده مىگويد : انفاق آنها روز قيامت ميوهاى جز حسرت و اندوه نخواهد داشت .
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 143
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص١٤٣