اين غذاهاى حيوانى كه تمام شخصيت تو را به خود خريده است ، و خود را از اين مواد حيوان ساز پر كردهاى ، چگونه مىتوانى روح خود را از گوهرهاى گرانبها پر كنى ؟ جان انسان مادامى كه در مهد طبيعت است . شير ماده طبيعت تاريك را مىخورد كه اگر تكاپويى براى تكامل صورت نگيرد ، ناچار اين غذا و اين شير تو را شيطانى و پليد خواهد ساخت .
اگر از اين شير خود را كنار بكشى ، آن گاه جان تو در غذاهاى روحانى با فرشتگان انباز خواهد گشت .
آرى تا تاريكى هوا و درنده خويى حيوانى موجوديت تو را احاطه كرده است ، تو دمساز و همراه موجودات پست ديو صفت و ديو منش خواهى بود . كسب حلال است كه در درون ما نورانيت ايجاد خواهد كرد .
اين كه مىبينى غذاهايى را كه مىخوريم به جاى آن كه نيروى ربانى ما را تقويت كند ، آن نيرو را مىكاهد و بر تاريكى ما مىافزايد ، بايد بدانى كه اين غذا حرام بوده است ، مانند آبى كه به جايگاه نفت چراغ روشن بريزى به جاى اين كه آن را روشن بسازد ، آن را خاموش خواهد ساخت .
لقمهء حلال براى دل انسانى علم و حكمت و عشق و ظرافت ايجاد مىكند ، و هنگامى كه ديدى حسادت و جهل و غفلت تو روز افزون است ، بدان كه نتيجه همان لقمه هاى حرام است كه خوردهاى .
حسين بن على عليه السلام در روز خونين عاشورا به آن سپاهيان خود باخته دليل و حجتها مىفرمود ، تاريك دلان و غفلت كنندگان مىگفتند : ما سخنان تو را نمىشنويم و نمىدانيم تو چه مىگويى .
آن حضرت فرمود : آرى حق داريد نشنويد زيرا شكمهاى شما را لقمه هاى حرام پر كرده است .
آيا ديده شده است كه كسى گندم بكارد و حاصل جو بر دارد ؟
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 723
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٧٢٣