آب صاف و خالى از همه چيز بر تو نمودار مىگشت ، ولى پس از آن كه قدم در آب گذاشتى چه خارهايى كه به پاى تو خواهد خليد ، آن گاه مىفهمى كه نبايستى به صورت ظاهر موجودات قناعت كرد . همچنين در زندگانى افراد انسانى چه حيله ها و وسوسه ها كه در بارهء يكديگر دارند ، ولى صرف انرژىهاى كلان از يكديگر مخفى مىدارند . اگر اين حواس ظاهر بين تو مبدل به حواس تيز بينترى گردد ، آن وقت مىفهمى كه در دنيا چه عوامل مخربى وجود دارد كه از وجود آنها غافل هستى .
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 477
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٤٧٧