تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 380

مساهمون:

ص٣٨٠
( ( 815 ) ) چون خدا خواهد كه پردهء كس درد ميلش اندر طعنهء پاكان برد

1 - عيب جويى از بىشخصيتى است

انسان پاك دامن و پاك روح ، نبايستى دهان به عيب جويى و عيب گيرى انسانها مخصوصاً پاكان افراد آدم آلوده بسازد ، زيرا چنان كه در روايات صحيح وارد شده است پيامبر عظيم الشان روزى به كسى كه به يك انسان توهين كرد فرمود توهين مكن زيرا خداوند آدم و ساير پيامبران را به صورت او آفريده است . حال كه نمىتوان به صورت يك انسان توهين كرد تكليف توهين به تمام شخصيت يك انسان روشن مىشود كه چه اندازه ركيك و وقيح مىباشد . و اين يك خاصيت طبيعى و به اصطلاح فنى اثر وضعى است كه اگر كسى در صدد دريدن پردهء افراد بر آيد خداوند نيز پردهء او را خواهد دريد .
رحم خواهى رحم كن بر اشكبار رحم خواهى بر ضعيفان رحم آر

تفسير مشروحى در بارهء ترحم

2 - روايت معتبرى است كه مىگويد : « ارحم ترحم » ( رحم كن تا مورد رحم واقع شوى ) اين تحريك عاطفى موجب رواج دادن ذلت و تحقير شخصيت آدميان نيست . اين مطلب ياد آورى اين نكته است كه افراد انسانى محال است كه در شئون زندگانى فردى و اجتماعى و روابط مقرره با يكديگر دقيقاً از نظر رياضى رفتار كنند . مقصود