باور كنيم كه چقدر حوادث تلخ و مشكلات و يا دشمنىها را بدون آنكه ما بفهميم ، از فضاى زندگى و سرنوشتمان دور ساخته است .
چهارم : اثر روانى آن چيست ؟
انسان هميشه با نگاهى كه دارد زندگى را پيوسته در مسير ويژهاى اداره مىكند موانعى را در سر راه خود احساس مىكند و با تلاشهاى بسيار محدودش مىخواهد از ميان آنها عبور كند و در اين ميان با نگرانى و دلهرههائى روبرو مىشود كه هميشه روانش را نامتعادل كرده و احساس آرامش را از او مىگيرد .
اما وقتى كه فرمولهاى دينى را به كار مىگيرد و با پيروى از فرستادگان الهى ، والگو گرفتن از آنان وارد صحنه زندگى مىشود ، همه موانع و مشكلات را به خوبى تعريف كرده و راه غلبه بر آنها را بر مىگزيند و با آرامى و اعتماد به نفس ، لحظات را پشت سر مىگذارد زيرا معتقد است دشمن و يا هر مانعى در برابر قدرت پروردگارش تسليم هستند ، و لذا از تعادل روانى بسيار خوبى برخوردار مىگردد ، و هرگز خود را در مقابل فشارها نمىبازد .