گفته شد * ( آلآنَ ؟ ! وَقَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ وَكُنْتَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ ، فَالْيَوْمَ نُنَجِّيكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُونَ لِمَنْ خَلْفَكَ آيَةً ) * . . . . ( اكنون اظهار ايمان ميكنى ؟ ! در حالى كه پيش از اين سخت طغيان داشتى و از تبهكاران بودى ، ما امروز پيكر بىروحت را نجات ميدهيم تا براى آيندگان موجب عبرتى باشد - يونس 90 الى 92 ) .
با اينكه فرعون از سر تا قدم غرق اسلحه بود ، و زره آهنين بر بدن داشت ، خداوند او را پس از آنكه غرق شده بود بر زمين بلندى انداخت تا براى آيندگان نشانه اى باشد ، و او را با همهء سنگينى آهن آلات بر آن زمين مرتفع بنگرند و خاصيّت هر چيز سنگين فرو رفتن در آب است نه بالا آمدن ، و اين خود آيه و نشانه اى بود .
و براى علتى ديگر خداوند - عزّ و جلّ - فرعون را غرق ساخت : زيرا فرعون بموسى پناه برد كه از عذاب خدا او را برهاند ، و به خود خدا پناه نجست ، خداوند بموسى وحى فرستاد كه اى موسى بفرياد فرعون نرسيدى چون او را خلق نكرده بودى ، اگر به من پناه برده بود نجاتش مىدادم .
8 - عبد الله بن محمّد قرشىّ بسند متن از داود بن سليمان غازىّ روايت كرده كه از علىّ بن موسى عليهما السّلام شنيدم از پدرش موسى از جدّش جعفر بن
عيون أخبار الرضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحه 143
پدیدآورندگان: الشيخ الصدوق
ص۱۴۳