اسارت گرفتند و زيور زنان و جز آن را به تاراج بردند .
ابن اثير مىگويد : « هر چه بر تن حسين بود ستانده شد . بحر بن كعب شلوار او برگرفت و قيس بن اشعث رو انداز [ قطيفه ] ابريشمى او را ربود و از آن پس « قيس قطيفه » ناميده مىشد . كفشهاى حضرت عليه السلام را اسود اودى ، و شمشير ايشان را مردى از دارم بردند و مردم به سراغ رنگجامهها و زيور آلات امام عليه السلام رفتند و آنها را به يغما بردند و كالاهاى حضرت عليه السلام و جامهء زنان را به تاراج بردند تا جايى كه زنى جامهء خود را از پشت مىكشيد و باز جامه را از دست او بيرون مىكشيدند » ، ( الكامل فى التاريخ ، ج 4 ، ص 79 ) .
ششم ، عناصر دسيسه چين و گيرندگان اين تصميم شيعه نبودند ؛ كسانى همچون يزيد بن معاويه ، عبيداللّه بن زياد ، عمر بن سعد ، شمر بن ذى الجوشن و گروهى ديگر . همچون ايشان هستند كسانى كه به كشتن حسين عليه السلام يا يكى از خاندان و ياران حضرت عليه السلام اقدام [ عملى ] كردند ؛ كسانى همچون سنان بن انس نخعى ، حرملهء كاهلى ، منقذ بن مرةالعبدى و شمارى ديگر .
ما هيچ شيعهء پرآوازهاى را نمىيابيم كه در كشتن حسين عليه السلام مشاركت داشته باشد و شما مىتوانيد براى روشن شدن سخن ما رويداد كربلا در روز عاشورا را بازنگرى كنيد .
امّا پاسخ اين سخن نويسنده كه امام حسن عليه السلام با اين كلام ، شيعيان را نكوهيده : « به خدا معاويه را از اين گروه براى خود بهتر مىبينم ؛ گروهى كه خود را شيعهء من مىپندارند و كمر به كشتن من بستهاند و مال من ستاندهاند . . . تا پايان » ، چنين است : اين روايت به سبب مرسل
الرد الوجيز على كتاب ' لله ثم للتاريخ '" ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) " — صفحة 49
مساهمون: الشيخ علي آل محسن
ص٤٩