بپذيرد شيعهء اماميه به دوازده امام باور دارند ، زيرا اين احاديث و جز آن از احاديثى است كه همه در روايت آن همداستاناند و موافق و مخالف آنها را معتبر مىدانند .
نويسنده ادّعا مىكند : [ شيعيان ] از جبرئيل ( رض ) و روح الامين - چنانكه خداوند او را در قرآن كريم توصيف كرده - متنّفرند و مىگويند او در امانت خيانت كرده ، زيرا مىبايست بر على عليه السلام فرود مىآمد ، ولى از او منحرف شد و بر محمّد صلى الله عليه و آله فرود آمد و بدين سان در امانت ، خيانت كرد « 1 » .
در پاسخوى بايدگفت كهتعجّب مناز ايننويسنده از ميان نمىرود ؛ نويسندهاى كه ادّعا مىكند پس از كاوش و پژوهش به بطلان مذهب شيعه باور يافته و در ضمن دلايل خود چنين افتراهاى آشكار و دروغهاى رسوايى را مىآورَد كه دشمنان شيعه از ديرباز بىهيچ دليل صحيحى يا گواهى معتمَد آنها را تكرار مىكنند و نويسنده براى اين افترا حتّى يك مأخذ را معرفى نمىكند تا بدان مراجعه شود ، يا مأخذ معروفى را نام نمىبَرد تا بدان اعتماد كنيم و اين مخالف با اقتضاى بحث علمى و انصافى است كه نويسنده ادّعا مىكند ، اگر چه نويسنده در هر آنچه تاكنون در اين كتاب نگاشته نه با بحث علمى آشنا بوده نه با انصاف .
چنانكه شگفتى از اين جماعت از ميان نمىرود ؛ جماعتى كه بىشرمى و زدن افترا در آنها به اين حد رسيده ، و حال آنكه كتب شيعى
هامش
( 1 ) - اعتقاد به خيانت جبرئيل عليه السلام از عقايد غرابيه و كيسانيه است كه از فرقههاى شيعه هستند ( حاشيهء نويسنده ) .