بر تمام انس ولى نبوت ايشان بر جن اتفاقى نيست و همين مقدار كافى است در افضل بودن اين دين .
ششم آنكه پيغمبر ما آورندهء شريعتيست كه ناسخ جميع شرايعست و چنين كسى افضل است از حامل شريعتى كه منسوخ شده است .
هفتم آنكه پيغمبر ما صاحب معجزهايست كه باقى است تا روز قيامت و آن قرآن مجيد است و هيچيك از پيغمبران سابق چنين معجزه ندارند .
هشتم آنكه آنحضرت فرمود منم سيد اولاد آدم و به اين امر فخر نميكنم و بدليل قطعى ثابت شده است در مبحث نبوت اينكه پيغمبر دروغ نميگويد پس در اين ادعاء نيز صادق خواهد بود و همين مقدمه دليل بر اشرف بودن او از ادلهء عقليه خواهد بود چنانچه مقصود اين سائلست .
فصل پنجم در اينستكه پيغمبر ما خاتم پيغمبرانست و پيغمبرى بعد از او نخواهد بود و بيان آن بدليل عقلى قطعى بر نحويكه راه شبهه در آن نباشد به چند تقرير بيان مىشود .
اول آنكه شريعت او اشرفست از تمام شرايع چنانچه در فصل دوم بيان آن گذشت پس اگر پيغمبريكه به اين شريعت مبعوث شده است خاتم نباشد پس پيغمبريكه بعد از او ميآيد اگر شريعتى بياورد لامحاله شرع او اشرف خواهد بود از اينشرع بمقتضاى ترتيب طبيعى و چون اين لازم باطلست بدليلى كه گذشت پس ملزوم آن نيز باطل خواهد شد و اگر شريعتى نياورد فايدهء در بعث او نخواهد بود مگر حفظ و نگهبانى اينشريعت و اين فايده بوجود اوصياء پيغمبر ما نيز حاصلست و حال اينكه هيچ زمانى خالى نيست از يكى از اوصياء معصومين تا روز قيامت پس بعث
ترجمه شرح باب حادى عشر يا جامع شهرستانى ( فارسى ) — صفحة 167
مساهمون: العلامة الحلي
ص١٦٧