اى بندگان خدا بدرستى روزگار جارى مىشود بباقي ماندگان مثل جارى شدن أو بر گذشتگان در حالتي كه باز نمىگردد آنچه كه پشت گردانيده از آن ، وباقي نمىماند هميشه آنچه كه در أو است ، آخر كارهاى أو مثل أوّل كارهاى اوست شبيه است بهمديگر كارهاى أو ، هم پشت يكديگرند علامتهاى أو ، پس گويا كه شما مىبينيد قيامت را ميراند شما را بسوى خود مثل راندن كسى كه بعنف وزجر شتر مادهء بي شير وبچه خود را براند ، پس كسى كه مشغول نمايد نفس خود را بغير اصلاح نفس خود متحيّر مىماند در ظلمتهاى جهالت ، وآميخته شود در تباهي هلاكات ، وبكشند أو را شيطانها در طغيان أو ، وزينت مىدهند از براي أو عملهاى بد أو را پس بهشت پايان كار سبقت كنندگانست ، وجهنم نهايت كار تفريط نمايندگان بدانيد اى بندگان خدا كه تقوى حصن حصينى است با عزّت ، وفسق وفجور خانه حصني است با ذلَّت كه منع نمىكند أهل خود را از بلا ومكاره ، وحفظ نمىكند كسى را كه پناه برد بسوى أو ، آگاه باشيد كه با تقوى بريده مىشود نيش پر زهر گناها ، وبا يقين درك مىشود غاية قصوى .
اى بندگان بپرهيزيد از خدا در عزيزترين نفسها بر شما ودوستترين آنها بسوى شما ، پس بدرستى كه حق تعالى واضح گردانيده از براي شما راه حق را ، وظاهر نموده راههاى آن را ، پس نهايت كار يا شقاوتيست لازم ، يا سعادتيست دائم پس توشه برداريد در روزهاى فنا از براي روزهاى بقا ، پس بتحقيق كه راه نموده شديد بر توشه آخرت ومامور شديد برحلت وحثّ وترغيب شديد بسير كردن بسوى وطن اصلى ، پس بدرستى كه شما مانند سوارانيد منتظر ايستاده كه نمىدانيد چه وقت مأمور خواهيد شد بحركت .
آگاه باشيد چه مىكند دنيا را كسى كه خلق شده است از براي آخرت ، وچه كار دارد با مال كسى كه بعد از زمان قليل سلب مىشود از آن وباقي مىماند بر أو وبال وحساب آن ، اى بندگان خدا بدرستى كه نيست مر چيزى را كه وعده فرموده است خدا از نيكوئى جاى تركى ، ونيست در آنچه نهى فرموده از آن از
منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة — صفحة 330
مساهمون: حبيب الله الهاشمي الخوئي
ص٣٣٠