الترجمة
از جمله كلام بلاغت نظام آن جنابست در تحريص وترغيب أصحاب خود بر مقاتله ومحاربه معاوية وأصحاب أو كه فرموده : پس مقدم داريد زره پوش را ، ومؤخّر نمائيد عارى از زره را ، وبگزيد بر دندانها يعنى دندانها را بالاى همديگر محكم بگذاريد ، پس بدرستى كه استحكامى دندانها باز گرداننده تر است شمشيرها را از فرق ، وپيچيده شويد در أطراف نيزها پس بتحقيق كه آن پيچيدگى حركت دهنده تر است نيزها را از نفوذ آنها ، وفرو خوابانيد ديده ها را پس بدرستى كه آن موجب زيادتى ثبات دل بىآرام است وشدّت سكون قلبها است ، وترك كنيد بلندى آوازها را پس بدرستى كه آن راننده تر است جبن را .
وعلم خودتان را پس ميل ندهيد آنرا وخالى نگذاريد آنرا ومگردانيد آنرا مگر بر دست شجاعان خودتان ، ومگر بر دست كساني كه باز دارندگانند بىغيرتى را از شما در روز هيجا ، پس بدرستى كساني كه صبر نماينده اند بر نزول حقيقة كارهائى كه حقيق است بحمايت ايشان اشخاصى هستند كه احاطه ميكنند بعلمهاى خود ، ودور آنها را مىگيرند از دو جانب چپ وراست آنها واز پس آنها وپيش آنها يعنى محافظت ميكنند علمها را از چهار طرف وپس نمىافتند از آن علمها تا تسليم كنند آنها را بر أعداء ، وپيش نمىروند از آنها تا اين كه تنها گذارند آنها را بايد كه كفايت كند مرد كفو خودش را در كار زار ، ومواساة كند با برادر خودش بنفس خود ، وواگذار ننمايد قرين وكفو خود را ببرادر خود تا مجتمع شود بر أو قرين أو وقرين برادر أو ، وبخدا سوگند اگر بگريزيد شما از شمشير دنيا سلامت نمانيد از شمشير آخرت وحال آنكه شما أشراف عرب هستيد وكوهانهائى بزرگتر أرباب أدب مىباشيد ، بدرستى كه در گريختن از جنگ غضب پروردگار است ، وذلَّت وخوارى هميشگى است وعار وسركوبى باقي است ، وبدرستى كه فرار كنندهء از جنگ زيادة كننده نيست در عمر خود ، وباز داشته شده نيست ميان خود وميان روز موعود خود
منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة — صفحة 168
مساهمون: حبيب الله الهاشمي الخوئي
ص١٦٨