واقعاً بر موسى عليه السلام و عيسى عليه السلام نازل گرديده است ايمان دارند و منظور از آنچه بر موسى عليه السلام نازل گرديده « تورات » و از آنچه بر عيسى عليه السلام نازل شد « انجيل » است .
وَ ما أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ . . .
- و ايمان داريم به آنچه بر ساير پيغمبران الهى از جانب خداوند نازل گرديد .
لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ . . .
- ميان هيچيك از آنها تفاوت نميگذاريم يعنى اينطور نيست كه ما مسلمانان ببعضى از آنها ايمان بياوريم و ببعضى ايمان نياوريم چنان كه يهود و نصارى ميان پيغمبران خدا فرق گذاشتند و يهود به حضرت عيسى عليه السلام و حضرت محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلّم ايمان نياوردند و نصارى به حضرت سليمان و پيغمبر ما حضرت محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم ايمان نياوردند .
وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ . . .
- يعنى در برابر كليهء آنچه ذكر گرديد تسليم هستيم بعضى گفتهاند معناى جملهء
« وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ »
اين است كه ما نسبت بپروردگار خضوع در مقام اطاعت ، و اقرار ببندگى داريم برخى ميگويند معناى آن اين است كه ما نسبت بامر و نهى خدا مطيع ميباشيم . در ذيل آيه 133 نيز همين احتمالات ذكر گرديد .
فائدهء اين آيه اين است كه خداوند در ضمن آن ما را امر فرموده است كه به خدا و پيغمبران او و آنچه بر آنها از كتب آسمانى و شرايع نازل گرديده است ايمان بياوريم و ضمناً اين آيه رويّهء كسانى را كه ميان پيغمبران الهى فرق گذاشتند و ببعضى ايمان آوردند و ببرخى ايمان نياوردند مردود و محكوم ساخته است .
اين نكته نيز روشن است كه ايمان به پيغمبران الهى مستلزم آن نيست كه ما بشرايع آنها نيز عمل كنيم . ما در عين حال كه همهء پيغمبران خدا را تصديق ميكنيم بر خود لازم ميدانيم كه تنها بشريعت اسلام كه كاملترين شرايع الهى است عمل كنيم .
از ضحاك نقل گرديده است كه مىگفت : بفرزندان و خانواده و خدمتگزاران خود نامهاى پيغمبرانى را كه خداوند در قرآن ذكر كرده است تعليم كنيد تا به آنها ايمان