1 - از جايى كه در حال عادت حرام بوده و طريق عادى ( ابن عباس ، مجاهد قتاده و ربيع ) .
2 - در حال پاكى نه عادت ( سدى ، ضحاك ) .
3 - از راه نكاح نه زنا و فسق ( ابن الحنفيّة ) و معناى اول با ظاهر آيه مناسبتر است .
4 - در حالى با آنان نزديك شويد كه براى آنها جائز و حلال است و در غير آن حال ، مانند وقتى كه روزهاند يا محرم و يا معتكف ، با آنان آميزش نكنيد .
« فرّاء » ميگويد مراد از
« مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّهُ »
بيان جواز نزديكى به صورت عادى نيست و الّا ميفرمود : في حيث امركم اللَّه » .
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ »
( خدا توبه كنندگان و پاكان را دوست دارد عطا و اصحاب ما در تفسير آيه معتقدند كه مراد از « متطهرين » پاكيزگان با در اثر به كار بردن آب و شستشوى با آنست .
ولى سعيد بن جبير ميگويد منظور پاك شدگان از گناه است .
بعض ديگر دو كلمه « توّابين و متطهرين » را چنين معنا كردهاند : توبه كنندگان از گناه كبيره و پاكان از گناه صغيره .
از اين آيه استفاده مىشود كه لازم است در حال ( حيض از زنان كنارهگيرى گردد تا وقتى كه پاك شوند كه آخر حدّ حرمت است و اين باب مشتمل بر چند فصل است .
1 - مدت حيض - بعقيده ما اقل مدت حيض سه روز است و اكثر آن ده روز و نظر فقها عراق هم همينست .
شافعى و بيشتر از فقهاء مدينه اقل مدت آن را يك روز و اكثر را پانزده روز ميدانند .
2 - حكم آميزش در حال حيض . . . - از نظر ما ( حرام است بايد كفاره دهد )