بوده از اين رو خداوند آيه فوق را در مورد آنان فرستاده و آنها را وعده ثواب داد .
تفسير :
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا . . .
- ( كسانى كه ) خدا و رسولش را تصديق نمودند .
وَ الَّذِينَ هاجَرُوا . . .
- ( و آنان كه ) از خويشان دست برداشته و وطن و مال خود را رها كردند .
وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ . . .
- ( و آنهايى كه ) در راه اطاعت خدا و آن راهى كه براى بندگان خدا معين شده با كفّار مىجنگند و علت اين كه اين سه كار ( ايمان ، هجرت ، جهاد ) را با هم بيان كرد فضيلت آنها و براى ترغيب به آنها است نه اين كه هر يك از آنها بطور تنهايى سزاوار پاداش نبوده بلكه بايد با هم باشند .
أُولئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ اللَّهِ . . .
- آنان در دنيا و آخرت آرزو و اميد - نعمتهاى پروردگار را دارند كه در دنيا آنها را يارى نموده و در آخرت به آنها پاداش دهد .
وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ . . .
- خداوند آمرزنده و پوشاننده گناه ، و مهربان است .
سؤال :
با اين كه بطور مسلم مردم با ايمان سزاوار پاداش هستند چرا آن را بطور اميد و آرزو تعبير نموده است ؟
پاسخ :
از اين پرسش به دو صورت جواب داده شده است :
1 - آنان نمىدانند سرانجامشان چه خواهد شد آيا در راه اطاعت خدا باقى مىمانند و يا اين كه تحولى در فكر و اعتقاد آنها پديد آمده و در گناه و معصيت احتمالًا قرار بگيرند .
2 - نسبت به آن گناهانى كه توفيق توبه از آنها پيدا نكرده و از دنيا رفتهاند تنها اميدوار برحمت و آمرزش الهى هستند كه بر آنها خدا عذاب نكند .
جواب دوم صحيح و درست است زيرا پاسخ نخست بنا به عقيده كسانى درست