ولى سرانجام آن بنفع شما است مثل اين كه از جهاد چون در آن كشته شدن است است اكراه داريد .
وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ . . .
- در صورتى كه آن بنفع شما مىباشد و در آن يكى از دو خير خواهد بود يا پيروزى و غنيمت و يا شهادت در راه خدا و بهشت .
وَ عَسى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ . . .
- ( و چه بسا چيزى را كه دوست ميداريد در صورتى كه به ضرر شما است ) كه مراد همان ترك جهاد است ، كه بخاطر علاقه بزندگى از رفتن ، خوددارى مىكنند در صورتى كه سبب تسلّط دشمن و ذلّت و فقر و محروميت از غنيمت و پاداش اخروى مىگردد .
وَ اللَّهُ يَعْلَمُ . . .
- خدا بمنافع و مصالح و سرانجام نيك عواقب كارهاى شما دانا است .
وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ . . .
- ولى شما عواقب آنها را نمىدانيد بنا بر اين در انجام آنچه كه خداوند بشما دستور داده است كه كوشش كنيد اگر چه در آن زحمت و مشقّت براى شما باشد .
و تمام مفسّرين غير از « عطا » اتّفاق دارند كه اين آيه بر وجوب جهاد دلالت مىكند چيزى كه هست وجوب آن « كفايى » است يعنى اگر تمام مردم از آن خوددارى كردند همه گناهكارند ولى اگر عدهاى كه براى آن كافى هستند ؟ به آن قيام نمودند وجوب آن از ديگران برداشته مىشود .
ولى « عطا » مىگويد : اين آيه فقط مىرساند كه جهاد بر اصحاب پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله لازم بوده است و بر ديگران واجب نيست ولى قول عطا در مقابل اجماع ساير مفسرين ارزشى ندارد
.