1 - از زمان حضرت آدم تا زمان نوح دوازده فرقه بودند كه دين حق را قبول داشتند و سپس در آن اختلاف كردند ( ابن عباس - قتاده ) .
2 - آنان كسانى بودند كه به حضرت نوح ايمان آورده و در كشتى بودند زمانى كه ديگران غرق شدند و پس از آن ، آنها با هم اختلاف كردند ( واقدى - كلبى ) .
3 - مجاهد ميگويد مراد از « امت واحده » حضرت آدم است كه پيشواى فرزندانش بود و خداوند پيامبران را در فرزندانش فرستاد .
4 - اصحاب ما ( شيعه ) از امام محمّد باقر عليه السّلام نقل كردهاند كه آن حضرت فرمود « قبل از حضرت نوح ملتى بودند كه بر فطرت خدايى ميزيستند نه هدايت شده بودند و نه گمراه پس خداوند پيغمبران را فرستاد » .
بنا بر اين روايت معناى آيه اينست كه آنان بدين و پيامبرى معتقد نبودند بلكه آنچه عقل و فطرت حكم ميكرد بدان عمل ميكردند و چون خدا ميدانست كه مصلحت و خير بشر در فرستادن انبياء است لذا پيغمبران را براى هدايت مردم فرستاد كه بشارت دهنده به بهشت بودند براى اطاعت كنندگان و ترساننده از عذاب براى گناهكاران .
وَ أَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتابَ . . .
- ( با آنان كتاب نازل كرده ) در اينكه « كتاب » مفرد آمده و نبيّين جمع ، چند وجه گفته شده است .
1 - با هر يك از پيغمبران يك كتاب فرستاد .
2 - خدا با فرستادن و بعث انبياء كتاب هم با آنان فرستاد و مراد بعضى از انبياء است زيرا همه پيامبران صاحب كتاب نبودند .
3 - كلمه « كتاب » اسم جنس است و به معناى كتاب مىباشد يعنى خدا پيامبران را فرستاد و كتبهايى بر آنان نازل كرد .
بِالْحَقِّ . . .
- در معناى اين كه كلمه سه قول است .
1 - براستى و عدالت .
2 - خداوند با آنها كتاب فرستاد كه او حقّ و از طرف خدا مىباشد .