آن امتناع ورزد ، بزرگترين گناه كبيره را مرتكب شده است و لذا ابن مسعود ميگويد :
يكى از گناهانى كه بخشيده نميشود اينست كه به كسى بگويند از خدا بترس او پاسخ دهد : « تو خودت را نگاهدار و خودت بترس » .
فردى كه چنين پاسخ دهد گناهش بخشيده نميشود
.
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 207 ]
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ ( 207 )
[ ترجمه ]
بعضى از مردماند كه در راه خدا و براى خوشنودى او جان خود را ميفروشند و خدا به بندگانش مهربان و رؤوف است
شرح لغات :
يشرى - از كلماتى است كه در دو معناى متقابل استعمال شده و به معناى فروختن و خريدن آمده است ولى در آيه منظور معناى اول است .
مرضات - اصل آن از « رضا » و به معناى خشنودى و ضدّ غضب است .
رؤوف - مهربان كه قبلًا معناى آن را گفتيم .
شأن نزول
درباره شأن نزول اين آيه چند قول است .
1 - « سدى » از ابن عباس نقل كرده كه اين آيه درباره على بن ابى طالب عليه السلام نازل شد هنگامى كه مشركان تصميم بر قتل رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله داشتند و آن حضرت از مكه خارج شد و بغار « ثور » پناه برد .
در آن شب على ! در رختخواب رسول اكرم خوابيد و در بين مكه و مدينه اين آيه فرود آمد و نقل شده كه وقتى على عليه السلام در رختخواب پيغمبر خوابيد جبرئيل در بالاى على عليه السلام و ميكائيل در پائين پايش ايستاده بودند و جبرئيل فرياد ميزد « آفرين ، آفرين بر مثل تو باد كه خداوند به تو بر ملائكه مباهات كرد .
2 - عكرمه ميگويد اين آيه درباره ابو ذر غفارى ، جندب بن سكن و صهيب بن سنان ( سه نفر از مسلمانان فداكار ) نازل شد و هر كدام داستانى دارند طائفه ابو ذر